سرقت ۳کیلو طلا در دزفول، چرا دزدگیر و دوربین، دزد را فراری نداد؟

سرقت ۳ کیلو طلا در دزفول؛ وقتی دوربین و دزدگیر درست نصب نشده باشند، چه اتفاقی می‌افتد؟

سرقت حدود ۳ کیلو طلا در دزفول، علاوه بر ارزش مالی بالای اموال سرقت‌شده، یک نکته مهم دیگر را هم نشان می‌دهد؛ داشتن دوربین مداربسته و دزدگیر منزل به‌تنهایی به معنی داشتن یک سیستم امنیتی مناسب نیست.در واقع، یک سیستم حفاظتی زمانی می‌تواند نقش مؤثری در جلوگیری یا دست‌کم کاهش خسارت سرقت داشته باشد که تجهیزات آن درست انتخاب، اصولی نصب و در برابر اقدامات سارق مقاوم‌سازی شده باشند.

با بررسی ویدیوهای منتشرشده از این سرقت، چند نکته مهم در نحوه نصب و اجرای سیستم حفاظتی به چشم می‌خورد که می‌تواند برای صاحبان منازل، طلافروشی‌ها و سایر اماکن حساس یک درس مهم باشد.

۱. بزرگ‌ترین اشتباه؛ نصب مرکز دزدگیر درست در ورودی

یکی از مهم‌ترین ایرادهایی که در این حادثه به چشم می‌آید، محل نصب مرکز دزدگیر است. مرکز دزدگیر ظاهراً در نزدیکی ورودی واحد قرار داشته؛ یعنی جایی که سارق بعد از ورود می‌توانسته در مدت بسیار کوتاهی به خود دستگاه دسترسی پیدا کند. این یکی از اشتباهات اساسی در طراحی سیستم حفاظتی است.

مرکز دزدگیر نباید در محلی نصب شود که سارق بتواند بلافاصله بعد از ورود به آن دسترسی پیدا کند. اگر دزد بتواند در چند ثانیه به پنل مرکزی برسد، عملاً بخش مهمی از مزیت سیستم امنیتی از بین می‌رود. مرکز دزدگیر باید در محلی امن، دور از دسترس و ترجیحاً در نقطه‌ای نصب شود که سارق قبل از رسیدن به آن، توسط سیستم شناسایی و آژیر فعال شده باشد.

۲. استفاده از آژیر پیزو؛ صدایی که برای بازدارندگی کافی نیست

اشتباه بعدی، نوع آژیر مورد استفاده است. در این سیستم ظاهراً از آژیر پیزو استفاده شده و خبری از یک بلندگوی قدرتمند یا آژیر مناسب برای ایجاد صدای بازدارنده نیست. آژیر فقط برای این نیست که صاحب ملک متوجه سرقت شود؛ یکی از وظایف مهم آن ایجاد فشار و بازدارندگی برای سارق است.

هرچه صدای هشدار در محیط مناسب‌تر و قدرتمندتر باشد، احتمال جلب توجه اطرافیان و ایجاد استرس و فشار روی سارق بیشتر می‌شود. البته آژیر قوی به‌تنهایی جلوی سرقت را نمی‌گیرد، اما وقتی در کنار طراحی درست سیستم قرار بگیرد، می‌تواند یکی از لایه‌های مهم دفاعی باشد.

۳. از کار افتادن دزدگیر در کمتر از ۳ ثانیه؛ یک ضعف بسیار جدی

یکی از عجیب‌ترین نکاتی که در ویدیو به چشم می‌آید، سرعت بسیار بالای از کار افتادن سیستم است. طبق چیزی که از ویدیو مشخص است، سارق در کمتر از چند ثانیه توانسته سیستم دزدگیر را از کار بیندازد. این موضوع یک سؤال بسیار مهم ایجاد می‌کند:

سارق چگونه توانسته در این مدت کوتاه سیستم را خاموش کند؟

یکی از احتمالات جدی این است که دسترسی به مسیر تغذیه برق یا سیم‌های مربوط به آن بسیار ساده بوده است. در یک سیستم حفاظتی اصولی، نباید قطع کردن برق ورودی به ساختمان به معنی خاموش شدن فوری دزدگیر باشد. مرکز باید به شکلی نصب و سیم‌کشی شود که سارق نتواند با یک اقدام ساده، سیستم را از مدار خارج کند.

۴. با قطع برق، دزدگیر نباید تسلیم شود!

این قسمت شاید یکی از مهم‌ترین درس‌های این سرقت باشد.

یک دزدگیر حرفه‌ای نباید با قطع برق شهری از کار بیفتد. دزدگیر باید باتری پشتیبان داشته باشد تا در صورت قطع برق، سیستم همچنان فعال بماند و بتواند وظیفه خود را انجام دهد. حتی اگر سارق برق ورودی را قطع کند، مرکز دزدگیر باید بتواند با استفاده از باتری پشتیبان به فعالیت خود ادامه دهد، آژیر را فعال کند و در صورت برخورداری از ماژول ارتباطی، برای مالک یا مرکز مانیتورینگ هشدار ارسال کند.

بنابراین اگر سیستم مورد استفاده واقعاً فاقد باتری پشتیبان مناسب بوده باشد، این یک ضعف جدی در طراحی سیستم حفاظتی محسوب می‌شود. قطع برق نباید مساوی با قطع امنیت باشد.

۵. دوربین روی میز؛ مناسب کودک، نه مناسب حفاظت از خانه!

اشتباه بعدی مربوط به دوربین مداربسته است. در ویدیو به نظر می‌رسد دوربین روی یک میز و از زاویه‌ای نامناسب قرار گرفته؛ موقعیتی که بیشتر به استفاده از دوربین برای نظارت بر کودک یا فضای داخل خانه شباهت دارد تا طراحی یک سیستم نظارت تصویری برای مقابله با سرقت. دوربین امنیتی باید بر اساس مسیرهای ورود و خروج، نقاط حساس، محل نگهداری اموال و نقاط کور جانمایی شود. صرفاً داشتن یک دوربین به این معنی نیست که خانه تحت پوشش مناسبی قرار گرفته است.

حتی بهترین دوربین دنیا هم اگر در نقطه اشتباه و با زاویه نامناسب نصب شود، ممکن است هنگام سرقت نتواند تصویر مناسبی از چهره، مسیر ورود یا رفتار سارق ثبت کند.

پس آیا دوربین و دزدگیر واقعاً به درد نمی‌خورند؟

اتفاقاً برعکس. مشکل این سرقت لزوماً وجود دوربین و دزدگیر نیست؛ مشکل می‌تواند طراحی و اجرای نادرست سیستم امنیتی باشد. دوربین مداربسته و دزدگیر، اگر اصولی انتخاب و نصب شوند، می‌توانند چند لایه دفاعی مختلف ایجاد کنند؛ از شناسایی ورود سارق و ایجاد آژیر گرفته تا ارسال هشدار برای مالک و ثبت تصاویر برای شناسایی و پیگیری بعدی.

در چنین سیستمی، سارق نباید بتواند با ورود به ساختمان در چند ثانیه به مرکز دزدگیر دسترسی پیدا کند، برق سیستم را قطع کند یا دوربین را بدون مشکل پشت سر بگذارد. بنابراین نمی‌توان از یک سیستم حفاظتی که محل نصب مرکز، منبع تغذیه، باتری پشتیبان، آژیر، جانمایی دوربین و مسیرهای دسترسی آن اصولی طراحی نشده نتیجه گرفت که «دزدگیر و دوربین فایده‌ای ندارند».

اتفاقاً این حادثه یک نکته مهم را یادآوری می‌کند:

سیستم امنیتی خوب فقط مجموعه‌ای از دوربین و دزدگیر نیست؛ یک طراحی چندلایه است که باید برای واکنش سارق هم از قبل فکر کرده باشد. اگر همین سیستم با مرکز دزدگیر در محل امن، باتری پشتیبان، آژیر قدرتمند، سیم‌کشی و تغذیه مقاوم در برابر قطع برق و جانمایی اصولی دوربین‌ها اجرا می‌شد، به احتمال زیاد سارق با مقاومت و موانع بسیار بیشتری مواجه می‌شد و می‌توانست دست‌کم زمان و ریسک سرقت را به شکل قابل توجهی افزایش دهد؛ و همین چند ثانیه یا چند دقیقه در بسیاری از سرقت‌ها می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.